ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ-ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ-ΠΟΡΕΙΕΣ. ΤΙ ΝΟΗΜΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΣΕ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΧΩΡΑ;

Περνώντας σήμερα το πρωί από το Σύνταγμα  άκουσα για λίγο τους ομιλητές, που εξακόντιζαν πύρινα βέλη εναντίον της Κυβέρνησης και απαιτούσαν την άμεση απόσυρση του επίμαχου νομοσχεδίου, εναντίον των αγροτών.
 
Και διερωτήθηκα: από ποιόν απαιτούν αυτήν την απόσυρση; Από μια Κυβέρνηση η οποία εμφανίζεται επίσημα πια, ως το  εκτελεστικό όργανο των δανειστών και του κουαρτέτου;  Από μια Κυβέρνηση της οποίας, χωρίς υπερβολή, το 100% της δραστηριότητάς της καταναλίσκεται  σε ατέρμονες συζητήσεις και προσπάθειες  για το πως θα ικανοποιήσει όσο γίνεται καλύτερα  το κλιμάκιο των ελεγκτών; Από  μια Κυβέρνηση που αγωνιά για το αν και πότε θα δεήσουν να έρθουν τα παιδάκια του κλιμακίου του ΔΝΤ για να την συγχαρούν για την κατανόηση των σχετικών διαταγών τους και  την  εφαρμογή τους, αλλά ταυτόχρονα και να την επιπλήξουν επειδή όφειλε να κάνει περισσότεραΑλλά κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι, σαφώς  παρανοϊκό, το αίτημα των εξαθλιωμένων κοινωνικό-επαγγελματικών ομάδων για επιβίωση, να απευθύνεται  προς την Κυβέρνηση, που επέλεξε ακριβώς ως ρόλο της,  να φέρει, με κάθε τρόπο και με κάθε θυσία, σε πέρας αυτά τα εγκληματικά μέτρα.
 
Η λογική, φυσικά, υπόθεση είναι ότι οι εξαθλιωμένες κοινωνικό-επαγγελματικές ομάδες απευθύνονται προς την Κυβέρνηση, γνωρίζοντας ότι είναι κατοχική, αλλά εκλιπαρώντας την να ανανήψει. Απαιτώντας από την ελληνική Κυβέρνηση να τολμήσει ανυπακοή στα μέτρα που τελειώνουν  την Ελλάδα. Να ορθώσει ανάστημα και να προστατεύσει τους πολίτες, που βιώνουν σε συνθήκες πειραματόζωου για έξη ατέλειωτα χρόνια.
 
Με ποικίλους τρόπους, και σκληρή γλώσσα εναντίον των Μνημονίων, το αίτημα αυτό εκφράζεται, εκτός από το σύνολο των κοινωνικό-επαγγελματικών ομάδων, που πια καμία τους δεν παραμένει στο απυρόβλητο, και από το σώμα των Ελλήνων δικαστών, και από τον Μίκη Θεοδωράκη και από πλήθος Ιδρυμάτων, επωνύμων πολιτών και από ολόκληρο τον ελληνικό λαό που φωνάζει με όσες  δυνάμεις του απέμειναν “ως εδώ και μη παρέκει”…. ιδίως που εντελώς πρόσφατα του γνωστοποιήθηκε και νέα εξωφρενική απαίτηση των δανειστών για την υποχρέωσή του να εξεύρει και να καταβάλει επιπλέον 9 δις ευρώ ως  το 2018. Ο ελληνικός λαός, έστω και με κάποια αργοπορία, που οφείλεται βέβαια στις χωρίς βάση και αλλοπρόσαλλες κυβερνητικές υποσχέσεις, συνειδητοποίησε, επιτέλους, ότι δεν υπάρχει, και δεν θα υπάρξει τέλος στην εμφάνιση νέων κεφαλών της Λερναίας Ύδρας του χρέους. Να προσθέσω, ακόμη ότι και η Ν.Δ. μέσω του νέου της προέδρου αντιδρά στα τελευταία μέτρα του κουαρτέτου. Δεν είναι, ωστόσο, διόλου σαφές το πως αντιλαμβάνονται όλοι μαζί και καθένας  από τους διαμαρτυρόμενους  χωριστά το “ως εδώ και μη παρέκει”. Για αυτό, και η εντολή προς την Κυβέρνηση εμφανίζεται αρκετά μπερδεμένη.
 
Διότι, καταρχήν πρέπει να είναι ξεκάθαρο, ότι η μη εφαρμογή των διαταγών των δανειστών οδηγεί σε σίγουρη ρήξη, εφόσον ο ανένδοτος χαρακτήρας τους έχει αποκαλυφθεί πολλές φορές στο παρελθόν. Συνεπώς, λαός και Κυβέρνηση θα πρέπει να προετοιμαστούν για τις συνέπειες της  ρήξης.
 
Τι συνεπάγεται αυτή η ρήξη; Στοχεύει σαφώς σε ανεξαρτησία και εθνική κυριαρχία, στο βαθμό, βέβαια, που θα είναι εφικτός για μικρή χώρα, ενόψει του ότι στο επίκεντρο του  διεθνούς περίγυρου παραμένει πάντοτε η παγκοσμιοποίηση σε συνδυασμό και με τον φανατικό νεοφιλελευθερισμό. Παράλληλα, όμως, θα είναι αναπότρεπτη, μετά τη ρήξη, η  εγκατάλειψη της Ευρωζώνης και η επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα, κάτι που οφείλει να συνειδητοποιηθεί από όλους όσοι απαιτούν ανυπακοή από την Κυβέρνηση με συγκεντρώσεις, πορείες, καταγγελίες κλπ. Παρενθετικά να παρατηρήσω ότι φαίνεται να υπάρχει όντως σοβαρή διάσταση ανάμεσα στη λαϊκή εντολή, για εγκατάλειψη των Μνημονίων, και στην κορυφαία της συνέπεια που θα είναι η δραχμή. Η διάσταση αυτή, είτε θα πρέπει να απαλειφθεί  στη συνείδηση του ελληνικού λαού, είτε διαφορετικά  ο λαός θα πρέπει να δεχθεί τη μοίρα του με τα Μνημόνια, την χωρίς τέλος φτωχοποίησή του, την αέναη συνέχεια των παράλογων απαιτήσεων των δανειστών, τη διόγκωση του χρέους που θα είναι μη βιώσιμο στο διηνεκές, το ξεπούλημα των πάντων, συμπεριλαμβανομένου και του Αιγαίου και τη μόνιμη επιτήρηση των ξένων, που εξαφανίζει κάθε ίχνος εθνικής κυριαρχίας. Αυτό είναι το μέγα δίλημμα, και ακριβώς έτσι θα πρέπει να τεθεί με ξεκάθαρο τρόπο στον ελληνικό λαό, χωρίς παραπειστικές υποσχέσεις και χωρίς ουτοπικούς εφησυχασμούς για την έλευση δήθεν καλύτερων ημερών. Οι καλύτερες ημέρες  μπορεί να προκύψουν μόνο με τη βοήθεια ταχύρρυθμης ανάπτυξης. Και επιτέλους, ας γίνει κατανοητό ότι η ανάπτυξη είναι, παντελώς αδύνατη, αν παραμείνουμε παρέα με τη στραγγαλιστική λιτότητα των Μνημονίων, Να σημειώσω, με την ευκαιρία, ότι χθες αναγγέλθηκε και επίσημα ότι η Ελλάδα, μέσα στο 2015, είχε ύφεση της τάξεως του 0,7%. Αναμενόμενη, φυσικά, απολύτως και εξαρχής. Ωστόσο, η δημοσίευση αυτής της είδησης εξέθεσε για πολλοστή  φορά κυβερνητικούς και μη που συνεχίζουν να εξαγγέλλουν (περιχαρείς)  το τέλος της ύφεσης, ενώ τίποτε δεν δικαιολογεί αυτήν τους την αισιοδοξία στον ελληνικό  κρανίου τόπο!
 
Να προσθέσω, ακόμη, ότι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα περιπλέκεται μεταξύ άλλων και επειδή ο κ. Σόιμπλε επανέρχεται συνεχώς στο GREXIT και  δείχνει να το  επιθυμεί διακαώς, από κοινού με κάποιους δορυφόρους της Γερμανίας, που πιστεύουν ότι έτσι αποκτούν βαρύτητα στην ευρωπαϊκή σκηνή. Και δεν αποκλείεται, αυτή η φρενήρης  αδιαλλαξία των δανειστών να μπορεί να αποτελεί μέρος της προσπάθειας να οδηγηθεί η Ελλάδα στα άκρα, ώστε να ζητήσει η ίδια έξοδο από την Ευρωζώνη. Επιβάλλεται, συνεπώς, με αφορμή, αυτό το GREXIT κατά Σόιμπλε  να επισημανθεί κάτι πολύ σημαντικό, που πρόσφατα λησμονείται, παρότι  στη συνείδησή μου  είναι αυταπόδεικτο. Ότι, δηλαδή, το ελληνικό  GREXIT, αν και όταν αποφασιστεί, δεν θα έχει καμία απολύτως σχέση με ότι σκοτεινό επιδιώκει, σχετικά, ο κ. Σόιμπλε χρησιμοποιώντας φευ τον ίδιο όρο . Η κεφαλαιώδης διαφορά ανάμεσά στα δύο GREXIT είναι ξεκάθαρα η εξασφάλιση μη επιτήρησης, από τους δανειστές, έτσι ώστε να είναι δυνατή η χάραξη εθνικής οικονομικής, νομισματικής και αναπτυξιακής πολιτικής  στα πλαίσια ενός  GREXIT με ελληνικές προδιαγραφές.
Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη39 Posts

Σύντομο Βιογραφικό Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη A. Σπουδές Μετά την αποφοίτησή της από τo Γυμνάσιο Σχολή Βαλαγιάννη έγινε δεκτή στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Άριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, την οποία τελείωσε με άριστα. Με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης έγινε δεκτή στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών της Σορβόννης, από όπου έλαβε δύο διπλώματα ανωτέρων σπουδών, στις οικονομικές επιστήμες καθώς και το κρατικό διδακτορικό της δίπλωμα με άριστα και έπαινο. Πρόεδρος της διατριβής της ήταν ο γνωστός οικονομολόγος καθηγητής και ακαδημαικός Εμίλ Ζάμ (Emile James), και η διατριβή της δημοσιεύθηκε με δαπάνες του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) και δημοσιεύθηκε γαλλικά στη σειρά SEDES. Συμπλήρωσε τις οικονομικές της σπουδές στη Λόντον Σκούλ οφ Εκονομικς (London School of Economics) και έκανε έρευνα στα Πανεπιστήμια London School of Economics, στο Πανεπιστήμιο του Berkeley (ΗΠΑ), στον ΟΟΣΑ Παρισιού, και στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας (Fiesole) B. Γάμος+Ιδρυμα Αμέσως μετά το τέλος των σπουδών της, το 1959, παντρεύτηκε, στο Λονδίνο τον καθηγητή Δημήτριο Ι. Δελιβάνη, που υπήρξε και καθηγητής της στο ΑΠΘ. Το 1965 απέκτησαν την κόρη τους Ελένη. Το 1997 έφυγε από τη ζωή ο Δημήτρης Δελιβάνης. Στη μνήμη η σύζυγός του Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη ίδρυσε το Ίδρυμα Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη, δωρίζοντας ένα κεντρικό ακίνητο των Αθηνών, στο ΑΠΘ και ειδικότερα στη Βιβλιοθήκη Δημητρίου Δελιβάνη. Το Ίδρυμα, που αυτοχρηματοδοτείται πλήρως, έχει έκτοτε στο ενεργητικό του πλήθος πνευματικών δραστηριοτήτων: διενέργεια ημερίδων οικονομικού περιεχομένου, εισηγήσεις σε διεθνή συνέδρια, συγγραφή άρθρων και βιβλίων, υποτροφίες για μεταπτυχιακές σπουδές (κάθε τρία χρόνια οι δραστηριότητες του Ιδρύματος δημοσιεύονται σε ειδικό τεύχος) Γ. Σταδιοδρομία *Υφηγήτρια στο ΑΠΘ (1960- * Καθηγήτρια και Πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας (πρ. ΑΒΣΘ) Επί Πρυτανείας της και με τον Στέλιο Παπαθεμελή, όταν ήταν Υφυπουργός Παιδείας, πραγματοποιήθηκε το όνειρο πολλών «φοιτητικών γενεών», που έκαναν τις σπουδές τους χωρίς κτίριο, και αναγέρθηκε επιτέλους το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Επί της Πρυτανείας της, επίσης, και με δικές της προσπάθειες, η Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης έγινε Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. *Σύμβουλος στον ΟΟΣΑ Παρισιού, στο Υπουργείο Συντονισμού, στην ΥΠΑΒΕ (Υπηρεσία Περιφερειακής Ανάπτυξης Βορείου Ελλάδος) *Αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Οικονομολόγων Γαλλικής Γλώσσας (AIELF) 1987-2014 * Αντιπρόεδρος της Ένωσης Γαλλόφωνων Οικονομολόγων για συνεργασία και ανάπτυξη (CEDIMES) * Πρόεδρος της Ένωσης Επίτιμων Διδακτόρων του Πανεπιστημίου Valahia της Ρουμανίας, πρόεδρος του «Ιδρύματος Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη». Δ. Διακρίσεις *υποτροφία του ΝΑΤΟ, στο Πανεπιστήμιο του Berkeley, για τη συγγραφή μελέτης με τίτλο: The Pressure on the Dollar,Sijthoff–Leyden, «Atlantic Series» (1964). * πρώτη Ελληνίδα πρύτανης, και εκλέχτηκε τρεις φορές στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας της Θεσσαλονίκης (1974, 1984, 1985) *προσκλήθηκε από το State Department για επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ (1979) *βραβεύτηκε με Α βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για τη μελέτη της «Η περιφερειακή ανάπτυξη της Ελλάδας στα πλαίσια της ΕΟΚ» (1984) *τιμήθηκε με πέντε Επίτιμα Διδακτορικά, από τα Πανεπιστήμια Δημόκριτος (Θράκη),Valahia (Ρουμανία), Kainar (Almaty–Kazakhstan), Barnaoul–Altai στη ρωσική Σιβηρία και Annaba (Αλγερία) * τιμήθηκε με τέσσερα χρυσά μετάλλια της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, για την κοινωνική της δράση (1985-88) *επελέγη ως Jean Monnet Fellow, για έρευνα και διδασκαλία, στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας (1983-84) * στις 11.12.2006, σε πανηγυρική τελετή, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας της επέδωσε δύο Τόμους επιστημονικών μελετών που γράφτηκαν προς τιμή της *με διάταγμα του προέδρου της Γαλλίας Nicolas Sarcozy της 17ης Ιουλίου 2008 της απονεμήθηκε το μεγάλο γαλλικό παράσημο του ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής για την επιστημονική της συνεργασία με τη Γαλλία * το 2010 εκλέχτηκε επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Ρουμανίας Ε. Προσκλήσεις για μαθήματα και διαλέξεις Έχει προσκληθεί για διαλέξεις, μαθήματα και έρευνα από τα Πανεπιστήμια της Ουάσιγκτον, Ν.Υόρκης, Παρισιού Ρώμης, Βόννης, Μασσαλίας, Φλωρεντίας, Τεργέστης, Σόφιας, Μπρατισλάβας, Βαρσοβίας, Κρακοβίας, Μελβούρνης, Buenos Aires, Κόρντομπα, Rio de Janeiro, Ν. Κορέας, Port de Prince, Υaoude, Αλμάτυ (Καζακστάν), Ριγέκα (Κροατία), Fribourg(Ελβετία), Targoviste (Ρουμανία), Βουκουρέστι κ.ά. ΣΤ.Έλαβε μέρος ως εισηγήτρια, διοργανώτρια και πρόεδρος σε αναρίθμητα διεθνή συνέδρια στην Ελλάδα και ανά την υφήλιο Ζ. Ερευνητικό έργο και δημοσιεύσεις Της ανατέθηκε ερευνητικό έργο από την ΥΠΑΒΕ, το CNRS του Παρισιού, το ΕΚΚΕ, τον ΟΟΣΑ Παρισιού, το ΝΑΤΟ, το ΙΜΧΑ, το ΚΕΠΕ, τον ΕΟΜΜΕΧ, το Ευρωπαϊκό Παν/κό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας, το Παν/μιο Μακεδονίας. Το δημοσιευμένο έργο της ανέρχεται σε 52 συγγράμματα, μελέτες, μονογραφίες και έρευνες, και σε πάνω από 700 επιστημονικά άρθρα στα ελληνικά, γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά, ρουμανικά και ρωσικά, και έχει τιμηθεί με πρώτα βραβεία, επαίνους και σωρεία βιβλιοκρισιών και αναφορών. Μερικά από τα τελευταία της βιβλία (2001-2014) είναι τα ακόλουθα: * Συνωμοτική Παγκοσμιοποίηση, Eκδόσεις Παπαζήση & Ίδρυμα Δελιβάνη, A’ Έκδοση, Aθήνα 2001 και B’ Έκδοση, 2002 * « Mondializarea Conspiratoare», Editura Eficient, Bucurest 2002 (μετάφραση από τα γαλλικά στα ρουμανικά) Β’Έκδοση * “Mondialisation Conspiratrice”, L’ Harmattan, Paris 2002(μετάφραση από τα ελληνικά της Christine Cooreman ) * “Mondialisation Conspiratrice, μετάφραση στα ρωσικά από την Άρτεμη Καλογήρου και δημοσίευση * «Τα παιδιά της παγκοσμιοποίησης: τρομοκρατία και φασισμός», Παπαζήσης: Αθήνα 2004 * «Η τύχη του ευρώ, μετά την κηδεία του Συμφώνου Σταθερότητας», Εκδόσεις Ιδρύματος Δελιβάνη και Κορνηλία Σφακιανάκη: Θεσσαλονίκη 2004 * «Τα αδιέξοδα της ελληνικής οικονομίας», Το Οικονομικό: Αθήνα 2005 * «Μεταρρυθμίσεις, Το ολοκαύτωμα των εργαζομένων στην Ευρώπη», Εκδόσεις Ιδρύματος Δελιβάνη και Λιβάνη, Αθήνα 2007 * 100 χρόνια από τη γέννηση ΔΔ, Θεσσαλονίκη 2009 * “H Φονική κρίση και η ελληνική τραγωδία», Εκδόσεις Ιδρύματος Δελιβάνη και Λιβάνη, Αθήνα 2010(έχει μεταφραστεί και αγγλικά) * «Αντι-μνημονιακά», Εκδόσεις Ιδρύματος Δελιβάνη και Κορνηλία Σφακιανάκη , Θεσσαλονίκη 2010 *Ολη η αλήθεια για χρέη και ελλείμματα και πως θα σωθούμε», Εκδόσεις Ιδρύματος Δελιβάνη και Ιανό;, Αθήνα 2010 και Β Έκδοση 2012 * «Η εν ψυχρώ δολοφονία της Ελλάδας (και η διέξοδος: επιστροφή στη δραχμή), Ίδρυμα Δελιβάνη και ΙΑΝΟΣ, 2014 (έχει μεταφραστεί και γαλλικά) *"L'euro et la Grèce: Quel avenir?" Συλλογικό έργο υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Gérard Lafay, Harmattan, Paris 2015

0 Comments

Leave a Comment

Login

Welcome! Login in to your account

Remember me Lost your password?

Lost Password